Peki, ne düşüneceğiz?


Ahmet Haldun Terzioğlu DESTANCI
ahterzioglu@orhuntv.com
 
 

Savunma yapmak, kendince açıklamalarda bulunmak kolay.

Ama bir de gerçekler var.
Olanlar ortada.
Görünenler ortada.
Sen ya da yanındaki, nasıl açıklarsanız açıklayın!
Ne gerçekler örtülür ne de başka türlü gösterilebilir.
 
Olay şu:
Bir kuruluşu, kurumu, değişik yollardan ele geçirip, varını yoğunu ortaya koyup, kullanmaya başlıyorsun.
Köklü bir kuruluş, diyelim.
Çok eski, malı, mülkü, kökü olan bir kuruluş.
Çok emek veren olmuş.
Hatta kan, can veren olmuş.
Etkin ve adı duyulur olmuş.
Sonra senin ve yanındakinin eline düşmüş.
Başlamışsın kullanmaya. 
Adını değiştirmişsin, bölmüşsün, yönlendirmişsin, yönetmişsin. Tutmuş bırakmamış, oturduğun koltuktan kalkmamışsın.
Sen sıfırken, ortada ble yokken, hiçbir şeyin yokken, o kuruluş, kurum, birlik, vakıf, her neyse, epeyce malı, parası, mülkü, etkinliği olan bir yapıymış.
Sen el attıktan sonra küçülmeye başlamış. Sen büyümüşsün.
O yoksullaşmış, tükenmiş, sen ve yanındaki büyümüş, varsıllamışsın.
O etkisizleşmiş, sen her türlü imkanı, ekonomiyi, iktidarları, siyaseti, cemaatları, tarikatları, dini ve milli değerleri, sloganları kullanıp, etkinleşmişsin.
 
Gün gelmiş.
O kurum, kuruluş, birlik, vakıf, her neyse, bitmiş, tükenmiş.
Sen en üst seviyede varsıllamış, yücelmişsin.
Buyur açıkla!
Şimdi ne düşüneceğiz.
 
Hadi soru soralım:
Kurumun, kuruluşun malı var mıydı?
Vardı.
Bugün var mı?
Yok.
Ne oldu bu mala, paraya, mülke?
Hadi açıkla.
Senin malın, mülkün, paran var mıydı?
Yoktu.
Şimdi çok!
Tanrı artırsın, gözümüz yok da bir yerde yok olup sende artıyorsa, bu iş bir çeşit yer değiştirme değil mi?
Oradan eksildi, sende arttı.
Demek ki yedin.
Demek ki çaldın.
Demek ki soydun.
Demek ki kendin için kullandın.
Orayı tüketip, kendini yücelttin.
Bunun başka açıklaması olur mu?
Olmaz!
Ha, şimdi başkan, falan filansın.
Ama bence sıfırsın.
Çünkü çaldın. Aldın. Yedin, kullandın, yedirdin.
Orayı tükettin.
Sen palazlandın.
 
Yaşa bugün.
Keyfince yaşa.
Ama şunu unutma.
Ne senin hırsızlığın unutulur ne olanlar.
Gün gelir, çocuğundan, çıkmazsa torunundan, çıkmazsa ondan sonrakinden çıkar.
Hoş, ben senin gibilerin sonunun iyi olduğunu hiç duymadım.
Yediklerini er geç kan tüküreceksin.
El attığın kurumu bitirdiğin gibi, sen ve yanındaki, er ya da geç biteceksin.
Öbür yandaki hesaba kafayı takmam.
Bu acunda olanın hesabı bu acunda verilmeli.
ve sen ve yanındaki asla normal sonu görmemeli.
 
Sözüm bu kadar.
Anlayan anladı.




YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
YUKARI